1519 De Maten Praten

Hengst!


Voordat ik begin, moet ik iets opbiechten. Ik heb niet gestemd op 20 maart. Ik voel me er best een beetje schuldig over, zal ik eerlijk zeggen. Ik kom uit een geëngageerd gezin. Meer specifiek: mijn moeder. Zij was een rode vrouw zoals je ze alleen nog bij Matthijs van Nieuwkerk aan tafel ziet. Intellectueel, moreel superieur en vasthoudend als een pitbull. Wir schaffen das, ze had het zo kunnen zeggen. Mijn vader was anders, hij maakte geen onderscheid tussen rode, zwarte en witte vrouwen.


Mijn moeder herinnerde zich vaak en trots haar studententijd in het Amsterdam van net voor de flower power. Daar deelde ze een socialistische salon annex stamkroeg met het literaire geweten des vaderlands: Harry Mulisch. Ze vertelde keer op keer dat hij de gewoonte had zijn binnenkomst nadrukkelijk aan te laten kondigen. “Telefoon voor meneer Mulisch”, riep de barkeeper dan. Wist iedereen dat hij er was. De bakelieten versie van een selfie. #harryindahouse.


Tot de nacht van Wiegel stemde ik altijd overtuigd op D’66. Beetje idealistisch, economisch minder roze dan rood, alles beter weten. Daar herkende ik mezelf in. Maar niet in de machtsgeile fractie die het kroonjuweel referendum opofferde aan het pluche. Zo, dat is eruit. D’66 was voor mijn moeder nog net acceptabel, maar toen ik voor het eerst en bij gebrek aan beter VVD stemde, was de teleurstelling groot. Niet lang daarna verhuisden mijn ouders naar Italië. Dat stemde haar milder, want vergeleken bij Berlusconi en de Lega Nord is Mark Rutte zo rechts nog niet.


Ik dwaal af. Wat ik wilde zeggen is dit: ik wist vorige maand echt niet waarop ik moest stemmen, laat staan op wie. Dus maar afgestemd op het RTL verkiezingsdebat. Niks wijzer van geworden, behalve dat één fles wijn niet genoeg is om het uit te zitten. De stemwijzer bracht me ook al niks. Ik ben het blijkbaar eens met iedereen: SP, GroenLinks, PVV, VVD, Code Oranje (wie?) en 50PLUS (kut).


En toen reed ik vorige week langs zo’n billboard met al die verkiezingsposters erop. Allemaal gladde koppen, plus dit zinnetje van de Partij voor de Dieren: alle kleine beestjes helpen. Foto van een bij erbij. Waarom heb ik dat niet eerder gezien? Wat zouden ze ermee bedoelen? Is het gewoon een semi-grappige woordspeling of zit er meer in? Zien ze ons allemaal als stemvee? Zijn Poolse arbeidsmigranten allemaal werkbijen? Is het een sneer naar Thierry Baudet zonder dat ik hem snap?


Hubert, jij komt ook uit een rood nest. Help mij en de rest van het land uit deze politieke impasse alsjeblieft.


Je maat, Marco


P.S. Mijn vader zag het zo slecht nog niet. Met terugwerkende kracht stem ik op Anne-Miep Vlasveld van de PvdD. Anne-Miep maakt zich sterk voor - hou je vast: de eiwittransitie in Brabant. #trending #woordvanhetjaar

Homo,


Mijn moeder stemde altijd PVDA. En dan op een vrouw. Dat heb ik dit keer ook maar gedaan. Mijn dochter hielp met het kleuren binnen de lijntjes. Die doet dat (nu nog) beter dan haar vader. Bovendien vergat ik mijn bril en kon ik die #fokkingveelstekleinelettertjes niet eens lezen.


Eigenlijk vonden mijn kinderen dat ik 50plus moest stemmen. Ik voldeed ruimschoots aan de leeftijdseis. De stemwijzer adviseerde mij het overigens ook. Verontrustend. Ik denk als een 50-plusser. Sterker nog: recent verschenen er Facebook-advertenties in mijn tijdlijn voor incontinentiemateriaal voor mannen. Terwijl ik nog steeds een keiharde straal heb en van nadruppelen geen sprake is.


De andere helft van mijn rode nest was vooral roze/zwart. Mijn vader kenmerkte zich door anarchistenbuttons en provocatieve roze driehoeken. Mijn vader leerde ons dat er maar één systeem was: dat van de anarchie. Leve de provocatie. Hij zou anno 2019 absoluut in de top tien eindigen bij het meldpunt Linkse Leraren van Forum. Maar is het anarchisme wel zo links? Of gaan we daarbij alleen af op het onverzorgde zelfgebreide uiterlijk van de gemiddelde alto. 


Neem die Nijmeegse bivak-muts die provoceerde dat Thierry Baudet dood moest: paf, paf, paf. Hij was een fascist. Volgens mij is dat juist wat fascisten doen: mensen die het niet met ze eens zijn uitschakelen. Dus linksom of rechtsom: je bent het er niet mee eens en je schakelt de rest uit. Doe je dat in kekke kleertjes dan ben je rechts, doe je het zelfgebreid met af en toe een bivakmuts, dan ben je links. Leve de democratie!


Democratie: ook als je dom bent mag je meepraten. Is dat eerlijk: ja. Is dat slim? Helemaal niet. Los van een dreigende Nexit, inclusief terugkeer van de gulden en elk jaar de zwartepietendiscussie, moet je er toch ook niet aan denken wat er gaat gebeuren op het moment dat Dreetje Hazes zijn achterban mobiliseert. Wat worden dan de politieke thema’s? Tatoeage verwijderen in het basispakket? Daar krijg ik nog meer jeuk van dan van jouw eiwit-transitie.


Dus maat-Marco: er is nog maar 1 ding dat ons kan redden: stoppen met politiek. En dus stoppen met de democratie. Laten wij als eerste westerse land een dictatuur worden. Vrijwillig.


Aan wie gaan we ons dan onderwerpen? Ook daar heb ik over nagedacht maat. We moeten ons laten leiden door iemand die succesvol is in leiden, en niet in lullen. Zo. Iemand die staat voor normen en waarden. Zo. Iemand die regelmatig ons hele land laat glimlachen. Zo. Gewoon iemand die de baas is en goed voor ons zorgt. Zo.


Ja ik denk dus dat de bierbrouwende familie Swinkels ons land in goede banen zou leiden. Laten we het op zijn minst gewoon een decennium geven. Hop, Bjorn van der Doelen voorop en wij er allemaal achteraan. Vragen of ze het willen doen. Doe je mee?


Proost!

Hubert (not for president)

DE CREATIEVE MAATSCHAP* sinds '88  |   Torenallee 20   |   5617 BC Eindhoven   |   T 040 700 97 70   |   hallo@dcm.nu   |  Instagram | Sitemap