0919 De Maten Praten

Hengst,


Mun beide knieën zijn kapot,

Toch voel ik me nog een jonge god,

Oh Heineken bier, Heineken bier…


Dit carnavaleske tekstje schoot in mijn hoofd en ik moest spontaan aan onze laatste briefwisseling denken. Gek hè? Terwijl ik helemaal niks met dat katholieke zuipfeestje heb. Domme muziek, rare pakjes, Snollebollekes. Bah bah. Lampegat? Steek het maar ergens waar het licht niet schijnt. Zo.


Anyway. Ik ga een paar dagen op bezoek bij zusje in Milaan, eigenlijk een onooglijk dorpje niet ver, maar toch nét te ver van Milaan. En daarna skiën met zoonlief Finn in het Zwitserse Saas Fee. Geregeld via Booking.com. Slim gere-target vooraf natuurlijk. Of gespamd, het is maar net hoe je het ziet. Ik ben nog nooit in Saas Fee geweest, maar onze vrienden uit Silicon Valley hebben mij in rap tempo bijgepraat. Via mail, pop ups, notificaties, social media. Pfff.


Wat ik nou eigenlijk raar vind aan al deze smart marketing trucs, is dat ze gewoon doorgaan, ook nu ik al geboekt heb. Was Google een vertegenwoordiger aan huis, dan zou hij/zij/genderneutraal toch al lang naar de buren zijn gegaan voor de volgende verkoop? Niet online, want ik krijg nog steeds aanbiedingen waar ik blij (want duurder dan ik heb betaald) of minder blij (want goedkoper) van word.


Ergens in Google zou een knop moeten zitten die zegt: ik heb al gekocht, ga iemand anders lastigvallen. Die zou wat mij betreft trouwens best voor alle roeptoeter-kanalen mogen gelden. Inclusief het carnaval journaal en de Snollebollekes.


Mijn idee van de week is smart carnaval, met een formulier waarop je kunt aangeven wat je wel en niet wilt horen of zien: Polonaise? Nope. Confettikanonnen? No go. Dansmarietjes? Daar denk ik nog over na. Wel even goed het privacy statement lezen, anders staat dat paard straks iedere dag in de gang. Met dank aan Google.


Alaaf en auf Wienerschnitzel.


Je maat, Marco

Alaaf Prins Marco d'un Urste Maat,


Waarom zou je dat doen!

Domme muziek is tegenwoordig helemaal niet meer het exclusieve terrein van carnaval. Domme muziek is er het hele jaar door. Vooral gebezigd door jongens die stoer doen met spullen: Rolex, Range en Rolls. 

Ook dit jaar ga ik weer gewoon carnavallen in mijn authentieke streepjespak (uit '88). Verkleed als Boef, ehhh als zanger dus dit jaar. 


Dat boevenpak droeg ik overigens ook bij mijn laatste carnaval als vrijgezel (das war einmal) toen ik stond te zoenen met een getrouwde vrouw in de dames-wc van de Stadsherberg. Toen al dacht ik genderneutraal. Overigens is carnaval sowieso vrij genderneutraal getuige het grote aantal mannen met ballonborsten, alsmede de rij vrouwen die je aantreft op de heren-wc. Nee, met de carnaval zijn we in Eintove zo moeilijk nog niet.


In mijn broekzak zat haar trouwring. Ze was de week ervoor getrouwd. Maar voelde zich een beetje schuldig. Of ik die ring even bij me wilde houden. Terwijl wij ons vermaakten, stond haar echtgenoot op de wc-deur te bonken. Ik maakte me daar niet zo druk om. Toen het tijd was om te scheiden, opende ik de deur, Lulde me met een 'niks aan de hand, ik zoen geen getrouwde vrouwen', langs de briesende echtgenoot en wurmde me door een grote groep mannen die, naar later bleek, zijn vrienden waren. 


In de zaal voegde ik me bij, mijn enige aanwezige vriend, Erik-Jan. Die stront-aan-de-knikker voorspelde. Als jong reclamebraller, bovendien dronken, wist ik me echter verbaal behoorlijk virtuoos uit een pak slaag te lullen bij de kersverse echtgenoot. Overmoedig geworden bietste ik daarna mee van de meters bier die door zijn vriendengroep aangedragen werden. Dat viel bij nader inzien niet in goede aarde. Gelukkig was het tijd voor een kipcornstop. 


Toen ik wat losse euro's in mijn broekzak zocht bij Leon's snackcorner De Hoek, viste ik de pardoes vergeten ring uit mijn zak. Nu is dat een mooi verhaal, toen vond ik het voor de absoluut doable dame toch enigszins sneu. Net getrouwd, kom je mij tegen. Als de echtgenoot ook dat zou ontdekken, dan waren de echtelijke rapen pas echt gaar. Maak je geen zorgen maat, het kwam goed. En vrij eenvoudig: zonder Google. Ik liep haar aanstaande ex een paar uur later gewoon tegen het lijf bij de Vooruitgang. Terwijl zijn vrienden zich klaar maakten voor het onvermijdelijke pak slaag, gaf ik hem opgetogen de gevonden ring. Of hij die even aan zijn vrouw terug wilde geven. 


Rij voorzichtig ouwe boef, bij Hoevelaken niet rechtsaf en ik grijp ondertussen die Marietjes wel vanachter bij hun schouders!


Alaaf

Uw adjudant!

DE CREATIEVE MAATSCHAP* sinds '88  |   Torenallee 20   |   5617 BC Eindhoven   |   T 040 700 97 70   |   hallo@dcm.nu   |  Instagram | Sitemap